Následující text není historickou studií. Jedná se o převyprávění pamětníkových životních osudů na základě jeho vzpomínek zaznamenaných v rozhovoru. Vyprávění zpracovali externí spolupracovníci Paměti národa. V některých případech jsou při zpracování medailonu využity materiály zpřístupněné Archivem bezpečnostních složek (ABS), Státními okresními archivy (SOA), Národním archivem (NA), či jinými institucemi. Užíváme je pouze jako doplněk pamětníkova svědectví. Citované strany svazků jsou uloženy v sekci Dodatečné materiály.

Pokud máte k textu připomínky nebo jej chcete doplnit, kontaktujte prosím šéfredaktora Paměti národa. (michal.smid@ustrcr.cz)

Benedykt Kryca (* 1944)

• urodził się w 1944 w rodzinie polskich robotników przymusowych pracujących w Niemczech

• jako noworodek został odebrany rodzicom i trafił do ośrodka Lebensborn

• uratowała go niemiecka pielęgniarka

• w młodości miał problem, aby władze polskie uznały jego tożsamość

• całe życie ukrywał swoją historię, bojąc się ostracyzmu

• dopiero w późnym wieku zaczął dzielić się swoją historią

 

Urodził się 9.10.1944 w niemieckim obozie pracy przymusowej w Schneidemühl (obecnie Piła), jako dziecko polskich robotników przymusowych, wysłanych do pracy w Niemczech w 1940 roku.

Jako dziecko robotnicy przymusowej miał zostać zabity, położna, która odbierała poród nie wstrzyknęła mu jednak trucizny. Po powrocie z obozu do gospodarstwa, w którym pracowali rodzice, został jednak odebrany matce i przekazany do środka Lebensborn w Bad Polzin (obecnie Połczyn Zdrój), gdzie poddawano go eksperymentom pseudomedycznym. Dzięki pomocy niemieckiej pielęgniarki, pracującej z ośrodku, rodzicom udało się go wykraść. Kolejne dni, aż do przyjścia frontu, matka ukrywała go w piwnicy. 

Ze względu na urodzenia w obozie oraz zabrania go do ośrodka Lebensborn, rodzice nie posiadali żadnych dokumentów potwierdzających jego tożsamość.  Polskie władze wątpiły w jego polskie pochodzenie, więc nie chciałby wystawić mu dokumentu tożsamości. Dopiero w wieku 15 lat uzyskał oficjalne dokumenty. 

Przez całe dorosłe życie ukrywał swoją, także przed najbliższą rodziną. Pierwszych wywiadów na temat swojej historii udzielał pod pseudonimem.

Całe życie zawodowe pracował jako ratownik medyczny oraz sanitariusz w szpitalu.